Een bal met twee kanten
door Maurits Petri
Het verfilmen van een strip of comic is een riskant en gevaarlijk werkje. Nog altijd sidderen we na van live-action bewerkingen als Masters of the Universe en Teenage Mutant Ninja Turtles. De vraag is dan ook: voldoet Dragonball: Evolution aan de verwachtingen óf rennen we met z'n allen de bioscoopzaal uit?
Het lot van de wereld hangt weer eens aan een zijden draadje. Zeven lichtgevende bolletjes, zogeheten Dragonballs, moeten teruggehaald worden om het enge groene wezen Piccolo te stoppen. Dat is natuurlijk geen kattenpis. Goku (Justin Chatwin), de held van de dag, heeft het lot van de aardkloot in handen en was toevallig aan het trainen geslagen met zijn opa Gohan (gespeeld door Randall Duk Kim de 'Keymaker' uit The Matrix Reloaded). Opa is al in het bezit van een Dragonball en Goku is dan ook voorbestemd om een ninja-krijger te worden. Met de hulp van een ietwat debiele dief, een beeldschone vechtchick en een flinke dosis gevatte humor lijken de ingrediënten zowaar aanwezig voor een geslaagde verfilming.![]()
Wat direct opvalt, zijn de uiterlijke overeenkomsten tussen hoofdrolspeler Justin Chatwin en Elijah 'Frodo' Wood. De acteerkunsten van Chatwin zijn verrassend genoeg een stuk beter. De rouw om zijn vermoorde opa versterkt de aandacht, de blikken die hij kan werpen zijn uiterst goed gespeeld. De rondborstige Jamie Chung zorgt als bonus voor wat vonken en de overdreven humoristische reacties van legende Chow Yun-Fat kloppen het op tot een luchtig geheel. Aan een goede cast en degelijk acteerspel geen tekort dus.
Boevenpak & actiehelden
Toch is de fundering van Dragonball: Evolution niet sterk genoeg. Tijdens lege momenten in scènes en dialogen zakt het verhaal in als een plumpudding. Tot het sterke spel van Chatwin en de ongelooflijke stunts de show stelen en alles weer in balans brengen. Fans van de oude Dragonball-Z tekenfilmserie zullen bijzonder verrast zijn, want alle elementen komen in de live-action versie voorbij: de coole slow motion gevechten, ninja's, uitbundige boevenpakken en gespierde actiehelden. Voeg daaraan een adembenemend scala aan special effects toe en je hebt de perfecte melange.
Dragonball: Evolution kent dus twee kanten. Het doorzichtige en standaard verhaal en de plot zijn een onbedoeld struikelblok geworden. Daar tegenover staan de robuuste en sterke acteerprestaties van Chatwin en zijn kornuiten, de topcast en de strakke computer gegenereerde beelden. En vergeet vooral de waanzinnige muziek van componist Brian Tyler niet, die het tempo er continu in houdt. De Kijkwijzer-kwalificering is laag gehouden voor de jonge bezoekertjes, voor wie de film bestemd is. En de volwassen? Die blijven gezellig meekijken, want Dragonball: Evolution is nog helemaal zo gek nog niet.
![]()

LinkBack URL
About LinkBacks

